ای دل باز هم برای تو می نویسم

برای تو که با تو بودنم تنها دلیل بودن است

برای تو که بی توام در زندگی قراری نیست

برای تو که با تپشت می تپم و با نفست نفس می کشم

برای تو که در قصر دلم بر تخت نشسته ای

آری برای تو

بنشین و حکومت کن که محکم جایی داری

و هر روز هنگام شفق بر لب ایوان بیا

و رقص دخترک خیال را در باغ گل قصرت نظاره گر باش

وببین این دخترک با گیسوان بلند

وچشمان دلفریب چگونه تو را می لرزاند

ببین با آن ترانه ی مست کننده اش چگونه تو را مست می کند

وآن گاه که تو دوان دوان به سویش می شتابی تا او را در آغوش کشی

و لبانش را چون غنچه ای برچینی او سیمرغ افسانه ها میگردد

و آرام و سبک پر میزند و از دستت می گریزد

می رود تا باغی دیگر بیاید 

و در آن نغمه سرایی کند

و آن گاه تو بی جان بر روی گلهای سپید و قرمز می افتی

خسته تر از خسته ترین ها

به هر سو می نگری چشمان او را می بینی

بر هر آوایی گوش می دهی صدای او را می شنوی

خدایا مرا چه شد؟؟!!

هر روز در شفق به آن اميد كه او را  ببيني

بر لب ايوان مي آيي و دوباره نيمه شب به سراي تنهايي خود باز مي گردي

ديگر رقص گلها هم تو را نمي خنداند

ديگر نگاه عاشق شاپركان هم در تو لرزش ايجاد نمي كند

تنها يك نگاه!

يك صدا !

و آن گاه كه افسرده و غمگين در بستر آرميده اي

و نمي خواهي چشم به دنياي اطراف بگشايي

نغمه اي  آشكار تو را بيدار مي كند

ديگر وقت نشستن نيست

برخيز و برو

آري او آمده او دوباره باز گشته

بر مي خيزي و دوان به سوي ايوان مي روي او را مي بيني

چون روز اول زيبا و دلفريب ونغمه خوان

اين بار اوست كه به نظاره ي جسم بي جان تو ايستاده

اوست كه برق مرواريد چشمانت را مي بيند

ومي لرزد و توان پريدن ندارد

آن قدر نگاهش كن تا جذبت شود و به سويت بيايد

و بعد...دخترك زيبا

دوان دوان از پله هاي قصر بالا مي آيد

در حالي كه خرمن گيسوانش با آهنگ تپش قلبش

بر روي شانه هايش به رقص آمده بودند

چشمان دلفريبش با مرواريد اشكش همچون گوهري مي درخشيد

و من آرام به كناري ايستاده و او را نظاره مي كردم

ديگر تاب نياوردم

دويدم و او را در آغوش كشيدم

و فرود آمدنش را در فرودگاه دلم تبريك گفتم.